YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5534
KARAR NO : 2020/15382
KARAR TARİHİ : 02.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerde sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK’nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun ve özel dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, CMK’nun 147 ve devamı maddeleri uyarınca sanığın savunması alınıp, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunma alınmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2. Olay tutanağına göre 01.09.2014 tarihinde kolluk görevlilerinin, sanığın elindeki poşet içerisinde 9 değişik marka toplam 299 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın soruşturma aşamasındaki savunmasında dava konusu sigaraları içmek için aldığını beyan etmiş ise de; dava konusu eşyanın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üstünde, ticari miktar ve mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine suçtan kurtulmaya yönelik soruşturma sırasındaki beyanına itibar edilerek, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
3. Sanığın açık kimlik bilgilerine ilişkin belge örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulmaması,
4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde “TCK 54. md gereğince müsaderesine” hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, katılan … İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.