YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11828
KARAR NO : 2013/4219
KARAR TARİHİ : 12.03.2013
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstirdat
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı istirdat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, bir kısım ziynet eşyalarının aynen iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 5.000 TL’nin tahsiline ilişkindir:Mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin evlilik birliği içinde bozdurulan ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;
Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların… 2. Aile Mahkemesi’nin 2008 / 139-750 sayılı kararı ile boşandıklarını, o davada davacının çeyiz ve altınlarla ilgili haklarını saklı tuttuğunu, dava konusu edilen ziynet eşyalarının tarafların ortak konutunda kalıp davalı tarafından mal edinildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün değilse şimdilik 5.000 TL olan değerinin tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın dayanaksız ve “ya tutarsa” mantığı ile açıldığını, davacının ortak konutu terk edip giderken kendisine ait tüm eşyalarını bir arabaya yükleyerek kaçtığını, düğün sırasında takılan takı ve ziynetlerin bir kısmının evin geçimi, giderler ve yeni doğmuş çocuklarının masrafları için taraflarca birlikte bozdurulup harcandığını, geri kalan ziynetlerin de davacının evden ayrılırken birlikte götürüldüğünü belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre davacı evden ayrılış biçimi itibariyle dava konusu ettiği ziynet eşyalarını beraberinde götürebilecek koşullara sahip ise de, davalı vekili cevap dilekçesinde, davalı da isticvabında, dava konusu edilen bir kısım ziynet eşyalarının evlilik birliği içinde evin geçimi, giderler ve yeni doğmuş çocuklarının masrafları için taraflarca birlikte bozdurulup harcandığını belirtmiştir. Dinlenen davacı tanıkları da davacının ailesinin evine üzerinde hiçbir ziynet eşyası olmadan döndüğünü beyan etmişlerdir. Dava konusu ziynetlerin evlilik birliği içinde bozdurulduğu mahkemenin de kabulündedir. Hükmün gerekçesi davalı tarafından da temyiz edilmemiştir. Bu durumda davada ispat külfeti yer değiştirmiştir. Davalı iade edilmemek üzere söz konusu ziynet eşyasının kendisine verildiğini kanıtlamadıkça iade ve tazmin ile yükümlüdür. Davalı ise bu konuda herhangi bir delil sunamadığından mahkemece evlilik birliği içinde bozdurulan ziynetler yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda (2) No’lu bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.