YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5783
KARAR NO : 2021/7448
KARAR TARİHİ : 22.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık …’ın üzerine atılı suç yönünden hakkında verilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip 26.05.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 15.06.2015 tarihinde temyiz etmesi sebebiyle temyiz talebinin reddine ilişkin 17.06.2015 tarihli ek kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından sanığın bu karara yönelik temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK’un 315/2. maddesi gereğince reddi ve redde ilişkin ek kararın ONANMASINA,
2) Sanıklar … ve … hakkında müştekiyi kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki hakkında, … Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 19/02/2014 tarihli raporun sonuç bölümünde; ”Organ zaafı ya da çehrede sabit iz hususunda olay tarihinden (6)altı ay sonra şubemize müracaatında tarafımızca yapılacak muayenesi sonucu değerlendirileceği” belirtilmesine rağmen bu hususta ilgili görüş alınmadığı görülmekle; müştekinin tüm tedavi evrakları, raporları, film ve grafileri ile birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına veya yitirilmesine neden olup olmadığı ve yüzde sabit iz olup olmadığı hususlarını da içerir şekilde 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen tüm ölçütleri kapsayan rapor aldırılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz rapora dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Müştekinin hem hayati tehlike geçirecek hem de hafif (1.) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; birden fazla nitelikli halin bir arada bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesi dikkate alınarak, TCK’nin 86/1. maddesince temel ceza tayin edilirken alt sınırdan sonuca etkili olacak şekilde uzaklaşılması gerektiği gözetilmeyerek sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
c) Sanıkların eylemi sonucunda müştekinin hem hayati tehlikesinin olduğu hem de kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmış bulunması karşısında, sanıkların sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı sorumlu tutularak TCK’nin 86/1 ve 87/1-d ve son maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 87/3. maddesi uygulanması ile kırıktan dolayı da arttırım yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
d) Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 87/1-d.son maddeleri uyarınca belirlenen ”3 yıl hapis cezası” üzerinden, 5237 sayılı TCK’nın 29. maddesi gereği 3/4 oranında indirim sonucu ”9 ay hapis cezası” bulunması gerekirken ”1 yıl hapis cezası” bulunması, devamında TCK’nın 62. Maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranındaki indirim sonucunda ”7 ay 15 gün hapis cezası”na hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde ”10 ay hapis cezası”na hükmedilerek sanık … hakkında fazla ceza tayini ve sanık … hakkında ise buna bağlı olarak TCK’nin 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince günlüğü 20TL’den adli para cezasına çevrilmesi sırasında “4.500,00 TL adli para” cezası yerine yazılı şekilde “6.000,00 TL adli para” cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza verilmesi,
e) Sanık … hakkında verilen hapis cezasına yönelik; Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin ve sanık …’in temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.