YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/7048
KARAR NO : 2021/3154
KARAR TARİHİ : 02.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Özel Belgede Sahtecilik, 5411 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : 5411 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükümlülük, özel belgede sahtecilik suçundan karar verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I- Katılan Banka vekilinin özel belgede sahtecilik suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık hakkında Özel Belgede Sahtecilik suçundan karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar, CMK’nun 223. maddesine göre hüküm niteliği taşımadığı için temyizinin mümkün olmaması nedeniyle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesinin 1. fıkrasının yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca katılan banka vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE,
II- Sanık müdafii ve katılan banka vekilinin zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünü temyizleri üzerine yapılan incelemede;
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteğini süre tutum dilekçesiyle yasal süresinde talep etmediği görülerek yapılan incelemede;
1. Banka zararının soruşturma aşamasından önce ödendiği gözetilmeden sanığa banka zararının ödettirilmesine hükmedilmesi ve zararın ödenmesi nedeniyle nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2. Anayasa Mahkemesi’nin, TCK’nun 53.maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hüküm fıkrasından banka zararının sanığa ödettirilmesine, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine ilişkin bölümlerin çıkartılması,
2. Hükümden TCK’nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3 madde fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.