YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1357
KARAR NO : 2021/1884
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Yağma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına telefonun kullanılmak amacıyla alındığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde gündüz vakti suça sürüklenen çocuğun mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun cep telefonunu vermek istemeyip telefonu montunun cebine koyması üzerine suça sürüklenen çocuğun mağdura karşı cebir kullanmak suretiyle montunun cebindeki telefonu aldığı, bir süre sonra olay yerinde bulunan tanık …’nın suça sürüklenen çocuğun halen elinde bulunan telefonu suça süreklenen çocuğun bir anlık dalgınlığından faydalanarak elinden aldığı ve mağdura teslim etmesi üzerine mağdurun olay yerinden kaçtığı ancak suça sürüklenen çocuğun mağduru takip ettiği ve tekrar mağduru yakalayarak boğazını sıkıp tekrar telefonu istediği, mağdurun telefonu vermemesi üzerine yumruk atarak mağduru darp ettiği ve olay yerinden ayrıldığı, Yağma suçlarının 5237 sayılı TCK’nın 148. ile 150. maddelerinde düzenlendiği, Buna göre yağmanın; bir kişinin tehdit edilerek veya cebir kullanılarak, bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılınması olduğu, Yasanın 148. maddesinin 1. fıkrasında yağma suçunun temel şekli, 2. fıkrasında senet yağması, 3.fıkrasında cebir karinesine yer verilmiş olduğu, TCK’nın 149. maddesinde yağma suçunun nitelikli hali, aynı kanunun 150.maddesinde ise hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığına yaptırıma bağlandığı, Yağma suçunun amaç ve araç hareketlerden oluşan bir suç olduğu. İlk önce almayı gerçekleştirmek için araç hareketler olan cebir veya tehdit kullanıldığı, sonrasında bu cebir ve tehdidin etkisiyle malın alınması veya tesliminin sağlanması ile suçun tamamlandığı, cebir, şiddet, tehdit, yağma suçunun zor unsurunu oluşturduğu, zorun bulunmadığı olaylarda, yağma suçunun tipik unrusundan bahsedilemeyeceği, Bu açıklama ışığında somut olaya gelince; suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK’nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na iadesine, 09/02/2021 tarihinde tebliğnameye uygun ve oy birliği ile karar verildi.