Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/5905 E. 2021/3112 K. 31.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/5905
KARAR NO : 2021/3112
KARAR TARİHİ : 31.03.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.09.2018 tarih ve 2017/236 E. – 2018/324 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 13.03.2020 tarih ve 2019/41 E. – 2020/384 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin “BOTANİK” asıl unsurlu markaları bulunduğunu, davalı Şirketin ise 2016/12001 sayılı “BOTANİK” ibareli marka tescili için başvurduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın YİDK tarafından “Muşambalar, yapay çimen, döşemelik mantarlı muşamba (linolyum). Spor amaçlı minderler.” emtiası yönünden reddedildiğini, bu mallar bakımından da iltibas tehlikesinin bulunduğunu ileri sürerek YİDK’in 2017-M-3513 sayılı kararının iptaline ve dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.
Davalı … vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Davalı Şirket, davaya cevap vermemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, taraf marka işaretleri arasında benzerlik bulunmakta ise de davacının itirazına mesnet markaların kapsamlarında yer alan mal ve hizmetlerle dava konusu başvurunun kapsamında yer alan “Muşambalar, yapay çimen, döşemelik mantarlı muşamba (linolyum). Spor amaçlı minderler.” malları arasında benzerlik bulunmadığı, bu halde de emtia benzerliğine ilişkin koşul gerçekleşmediğinden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi ile aynı gerekçe ile davacı vekilinin istinaf istemin esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, 19.03.2018 tarihli bilirkişi raporu hükme esas alınarak taraf markalarının işaretlerinin benzer olmakla birlikte kapsamlarındaki emtianın benzer olmadığı, bu halde de 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibasın oluşmayacağı gerekçesi ile dava red edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı vekilince hükme esas alınan bilirkişi raporuna emtianın da benzer olduğuna dair ciddi itirazlar ileri sürülmüş, İlk Derece Mahkemesince bu itirazları karşılar bir bilirkişi raporu alınmadığı gibi karar yerinde de bu itirazlar değerlendirilmemiştir. Bu durumda, davacı tarafın bilirkişi raporuna karşı ileri sürdüğü itirazları karşılayacak şekilde içinde iki tekstil uzmanının yer aldığı yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre bir karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün açıklanan nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.