YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2095
KARAR NO : 2021/6111
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlü … hakkında Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2013 gün, 2002/219 Esas, 2013 sayılı kararı ile verilen suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 497/2. maddesi uyarınca 20 yıl, aynı Yasanın 193/2. maddesi uyarınca 6 ay mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 6. Dairesinin 19.04.2004 günlü ilamı ile onanmak suretiyle kesinleştiği dikkate alındığında; tebliğnamede bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülüp,
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.04.2007 günlü 2007/1-32-97 sayılı kararı ışığında; cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemelerin infazla ilgili bir hüküm olduğu, 5275 sayılı Yasa’nın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasının öngörüldüğü, anılan madde uyarınca bir kişi hakkında başka başka kesinleşmiş hükümlerin bulunması halinde, koşullu salıverme hükümlerinin uygulanabilmesi açısından mahkemeden bir toplama kararı isteneceği; hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olup varlıklarını ayrı ayrı koruduğu, 5237 sayılı TCK’da cezaların toplanması kurumuna yer verilmediği gözetilmeden, hükümlü hakkında verilen cezaların 765 sayılı TCK’nın hükümleri gereğince içtima ettirilmesine karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından cezaların toplanmasına ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.