YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6424
KARAR NO : 2021/3221
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Suç tarihinde tanık …’ün 40.000 TL tutarındaki parayı yatırmak için bankaya gittiği, gişe görevlisi olan katılana 40.000 TL tutarındaki paranın hepsini verdiği ve katılanın parayı sayarak dekontun üzerine para adedini yazdığı halde, tanık …’nın katılana sehven yatırmak istediği para tutarının 25.000 TL olduğunu söylemesi üzerine bu beyana itibar ederek katılanın, sırada bekleyen ve annesinin hesabından 30.000 TL tutarında para çekmek isteyen sanığa, tanık …’den 25.000 TL sanarak aldığı aslında 40.000 TL tutarında olan paranın üzerine banka kasasından aldığı 5.000 TL tutarındaki parayı da ekleyerek toplam 45.000 TL tutarındaki paranın hepsini verdiği, akabinde sanığın parayı alarak bankadan ayrıldığı ve katılan tarafından kendisine hata sonucu verilmiş olan suça konu 15.000 TL tutarındaki parayı bankaya iade etmediğinin taraf beyanları, cd izleme tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile sabit olduğunun anlaşılması karşısında sanığın üzerine atılı hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2- Sanık hakkında mahkumiyet kararı verilecek olması halinde; bankanın suça konu 15.000 TL’yi gişe görevlisi olan katılana rücu ederek ondan aldığı tespit edilir ise katılanın suçun mağduru olacağı gözetilerek; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 160. maddesinde tanımı yapılan kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca; ”Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.