YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/346
KARAR NO : 2021/4508
KARAR TARİHİ : 22.02.2021

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili 03/12/2013 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin 16/04/2003 tarihinden itibaren Kurum bünyesinde çalışmaya devam ettiğini, işe giriş tarihinden 2007 yılına kadar geçici işçi statüsünde, 2007 yılından itibaren kadrolu olarak çalıştığını, davalı İdarenin geçici işçi kadrolu işçi statüsündeki çalışmalarını kıdemine dahil etmeyerek düşük derece ve kademe üzerinden ücret ve diğer hakların eksik ödenmesine neden oluğunu belirterek, davacının Kuruma geçici işçi statüsünde işçi olarak girişinden itibaren kademe ve derecelerinin belirlenerek 1.000,00-TL fark Ücret Alacağı, 200.00- TL İlave Tediye Fark Alacağı, 200.00-TL Akdi İkramiye Fark Alacağı, 100.00-TL Fark Yıpranma Priın Atacağı olmak üzere.toplam l.500,00-‘TL’rıin en yüksek mevduat faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili 27/01/2014 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; İnşaat İş Kolundaki Toplu İş sözleşmesinde daha önce büroda geçici İşçilikte geçen hizmet sürelerinin derece ve kademelerin de dikkate alınacağına dair hüküm bulunmadığını, TÜHİS ile Yol – İş Sendikası arasında İmzalanan 01.03.2013-28.02.2015 dönemini kapsayan toplu iş sözleşmesinin geçici 3, Maddesinde;”Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen ile idarenin başka bir iş kolundaki iş yerinden iş kolu değişen işçileri bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde veya iş kolundaki geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır.” hükmünün yer aldığını yapılacak intibak nedeni ile bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağının düzenlendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay (kapatılan) 22.Hukuk Dairesi’nin 2018/13919 esas 2018/25475 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak devam edilen yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda; davacı intibak tespiti ve fark ücret alacağını iki ayrı olguya dayandırmıştır. Birincisi geçici işçilikten daimi kadroya geçirilirken geçici (mevsimlik) işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınmadığına ilişkindir. Diğeri ise aynı iş yerinde iş kolunun değişmesi nedeni ile değişen işçi sendikasının taraf olduğu TİS uyarınca sözleşmeden önceki hizmetlerinin dikkate alınmadan derece ve kademe tespitinin hatalı olduğuna ilişkindir.
Yukarıda anılı bozma ilamında “01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3.maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen ile idarenin başka bir iş kolundaki iş yerinden iş kolu değişen işçileri bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde veya iş kolundaki geçen çalışma süresi bu iş yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. Ancak yapılacak intibak nedeni ile bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacaktır” hükmü bulunmaktadır. Buna göre davacının anılı Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük tarihinden önce bu toplu iş sözleşmesine dayanarak iş kolu değişikliği nedeni ile fark alacak isteğinde bulunması mümkün değildir. Bu toplu iş sözleşmesinin yürürlük tarihinden sonra ise dosyada mevcut ödeme belgeleri ve dairemiz geri çevirme kararı sonrasında dosya arasına alınan belgeler de dikkate alınarak yapılacak hesap doğrultusunda çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Geçici işçilikte geçen hizmet süresinin dikkate alınmasına yönelik davacı iddiasına gelince ; Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.11.2015 tarihli 2015/7-1115 esas ve 2015/2541 sayılı kararında geçici işçilikte geçen sürelerin daimi kadroya geçişte kademe ve derece intibakında dikkate alınması gerektiği kabul edildiğinden uygulama birliği, hukuki belirlilik ve öngörülebilirlik ilkeleri uyarınca davacının varsa fark ücret alacakları denetime elverişli olacak şekilde belirlenerek hüküm altına alınmalıdır.” hususları belirtilerek mahkemece verilen karar bozulmuştur.
Mahkemece bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Yargıtay bozma ilam gereği 01.03.2013 öncesi alacakların hesaplanmadığını, bu dönem öncesi çalışmaların yalnızca derece/kademe intibakında dikkate alındığı belirtilmiştir. Oysa yukarıda da değinildiği üzere davacı intibak tespiti ve fark ücret alacağını iki ayrı olguya dayandırmıştır. 01.03.2013-28.02.2015 yürürlük tarihli Toplu İş Sözleşmesinin geçici 3.maddesi uyarınca Toplu İş Sözleşmesi’nin yürürlük tarihinden önce bu toplu iş sözleşmesine dayanarak iş kolu değişikliği nedeni ile fark alacak isteğinde bulunulmasının mümkün olmadığı bozma ilamında belirtildikten sonra, geçici işçilikte geçen süre yönünden ise varsa fark ücret alacaklarının denetime elverişli olacak şekilde hesaplanması gerektiği belirtilmiştir.

Bu halde mahkemece davacının 01.03.2013 tarihleri öncesi için geçici işçilikte geçen süre yönünden varsa fark ücret alacağı denetime elverişli olacak şekilde değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken bozma ilamının yanılgılı değerlendirilmesi ile 01.03.2013 tarihi öncesinde geçici işçilikte geçen süre bakımından değerlendirilme yapılmaksızın hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.