YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6624
KARAR NO : 2021/7243
KARAR TARİHİ : 20.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK’nın 231/12 maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz edilebilir” hükmü uyarınca itirazı kabil kararlardan olması karşısında, kararın temyiz kabiliyeti bulunmadığı gibi esasen yapılan itiraz üzerine merciince inceleme yapılarak red kararı verilmiş olduğu görülmekle, bu hükme yönelik temyiz talebine ilişkin olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı tehdit suçundan verilen beraat ve kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Mağdurun kovuşturma evresinde 08.10.2013 tarihli duruşmadaki beyanında davaya katılmak istemediğini beyan etmesi nedeniyle katılan sıfatını bulunmayan mağdurun temyize hak ve yetkisi olmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3) Sanık … hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
4) Sanık … hakkında mağdur …’ye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 86/1., 87/3, maddeleri uyarınca belirlenen ”1 yıl 3 ay 5 gün” hapis cezası üzerinden TCK’nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılarak sonuç cezanın “11 ay 11 gün” hapis cezası yerine “11 ay 10 gün” olarak tespit edilmesi, devamında TCK’nin 62/1. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “9 ay 14 gün” hapis cezası yerine “9 ay 13 gün” olarak tespit edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
5) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
6) Sanık … hakkında mağdur …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nin 86/1., 86/3-e. maddeleri uyarınca belirlenen ”1 yıl 15 ay” hapis cezası üzerinden TCK’nin 87/3. maddesi gereği (5/12) oranında arttırım yapılarak sonuç cezanın “1 yıl 26 ay 7 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 26 ay 5 gün” olarak tespit edilmesi, devamında TCK’nin 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim yapılırken sonuç cezanın ” 1 yıl 16 ay 20 gün ” hapis cezası yerine ” 1 yıl 16 ay 18 gün” olarak tespit edilmesi, devamında TCK’nin 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim yapılırken sonuç cezanın “1 yıl 11 ay 26 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 11 ay 25 gün” olarak tespit edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından ve kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
7) Sanık … hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında 10 ay hapis ve 25 gün adli para cezasına karar verildiği, verilen adli para cezasının günlüğü 20 TL’den paraya çevrilerek 500 TL adli para cezasına çevrilmesine rağmen sanığın neticeten 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden ve sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık …’ın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.