YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/20921
KARAR NO : 2021/4441
KARAR TARİHİ : 10.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanıklar Birkan, Samet ve Ömer hakkında katılan …’a yönelik tehdit suçlarından açılan davada zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileceği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-Kabule göre; tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin kesin nitelikteki adli para cezası olması ve suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-Sanık … hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;
a-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, kovuşturma aşamasında bildirdiği tanıklar duruşmaya çağrılıp dinlenmeden ve gerekçesi gösterip dinlenmelerinden vazgeçildiğine dair karar da verilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b-Kabule göre de;
aa-Sanığın aşamalarda, babası Ömer ile katılan … arasında kefalet ilişkisi nedeniyle husumet bulunduğunu savunması ve taraflarında bu hususu doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,
bb-6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan ve yargılama sürecindeki gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluşması sebebiyle cezası ertelenen sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun ertelemeden önce değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden yasal unsurları oluşmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
cc-Cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresinin tayin olunan hapis cezasından az olacak şekilde bir yıl olarak belirlenmesi,
Kanuna aykırı ve sanık … müdafii ile sanık …’nin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.