Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4980 E. 2021/9132 K. 26.05.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4980
KARAR NO : 2021/9132
KARAR TARİHİ : 26.05.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, sanık … hakkında kurulan hükme yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında, “6136 sayılı Kanun’a muhalefet” suçundan kurulan hükme yönelik, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adli para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntem, 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde belirtilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 23.01.2018 tarihli, 2017/12-463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı
kararı gereğince infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, suç vasfının tayininde, suçun sübutunun kabulünde, takdiri indirim sebebine dayalı cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesinin takdiriyle ulaşılan vicdani kanaatin dosya kapsamına uygun şekilde gerekçelendirilmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık …’ın bir sebebe dayanmayan temyiz isteminin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında, “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan delillerin karar yerinde incelenmesiyle, suç vasfının tayininde, suçun sübutunun kabulünde, takdiri indirim sebebine dayalı cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesinin takdiriyle ulaşılan vicdani kanaatin dosya kapsamına uygun şekilde gerekçelendirilmesi suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç vasfına ve haksız tahrik indirim oranının eksik belirlendiğine; o yer Cumhuriyet savcısının, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.