YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14728
KARAR NO : 2021/15525
KARAR TARİHİ : 25.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.
Ancak,
1) TCK’nın 265/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Yasanın 265/4 maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılması gerekirken ¼ oranında artırım yapıldığı belirtilerek ve hesap hatası yapılarak cezanın “9 ay” yerine “12 ay” olarak belirlenmesi, buna göre de aynı Yasanın 43/2. ve 62/1. maddelerinin bu miktar üzerinden uygulanması sonucunda hapis cezasının “ 9 ay 10 gün” yerine “12 ay 15 gün” olarak belirlenerek fazla cezaya hükmedilmesi,
2) TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,
Kanuna aykırı ve sanık …’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, TCK’nın 265/4 maddesinin uygulandığı bölümde “1/4 oranında” yerine “yarı oranında” ve “12 ay hapis cezası” yerine “9 ay hapis cezası”, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulandığı bölümde “15 ay hapis cezası” yerine “11 ay 7 gün hapis cezası , TCK’nın 62/1. maddesinin uygulandığı bölümde “12 ay 15 gün hapis cezası” yerine “9 ay 10 gün” olarak yazılması ve “TCK’nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması” suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.