YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/7693
KARAR NO : 2021/9322
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret, mala zarar verme
HÜKÜMLER :Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanıklar …, …, …, …, … ve mağdur suça sürüklenen çocuk …’in temyiz istemlerinin sanıklar …, … ve suça sürüklenen çocuk … hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar …, … ve … hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar ile … hakkında verilen karar verilmesine yer olmadığına dair kararlara yönelik olduğu belirlenerek bu hükümlerle sınırlı yapılan incelemede;
1)Sanık … hakkında basit kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
09.05.2013 tarih 2012/675 soruşturma, 2013/157 Esas, 2013/73 iddianame numaralı evrakı ile sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı, açılan kamu davası yönünden mevcut delil durumu, taraf beyanları ve dosya kapsamına göre yargılamanın yapılarak 5271 sayılı CMK’nin 223. maddesinde düzenlenen ve davayı sonlandırıcı nitelikte bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden kasten yaralama suçu yönünden “karar verilmesine yer olmadığına” karar verilmiş ise de;
Temyize konu edilen “karar verilmesine yer olmadığına” dair kararın 5271 Sayılı CMK’nin 223. maddesinde düzenlenen ve sınırlı sayıda sayılan kararlardan olmadığı ve temyiz kabiliyeti bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanıklar …,…, suça sürüklenen çocuk … hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanıklar hakkında verilen 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizi mümkün bulunmadığından, itiraz mercii tarafından tetkik edilmek üzere, dosyanın temyizen incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
3)Sanıklar …,… ve suça sürüklenen çocuk … hakkında …’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükümler kesin nitelikte bulunduğundan; sanıklar …,… ve suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
4)Sanık … hakkında …’a yönelik basit kasten yaralama, İsmail’e yönelik kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde TCK’nin 125/1 maddesi ile belirlenen 3 ay hapis cezasının, TCK’nin 125/4 maddesi ile 1/6 oranında arttırılması sonucu, 3 ay 15 gün hapis cezası yerine 2 ay 15 gün hapis cezasına, TCK’nin 62. maddesi ile 1/6 oranında indirilmesi ile 2 ay 27 gün yerine 2 ay 2 gün hapis cezasına hükmolunarak hesap hatası ile sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçe ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz talebinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
5)Sanık … hakkında …’e, sanıklar … ve … hakkında …’ya yönelik basit kasten yaralama suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik katılanlar … ve … vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların kendilerine yönelen haksız saldırıları savuşturmak amaçlı ve saldırıyla orantılı eylemlerinin TCK’nin 25/1. maddesi gereğince meşru savunma sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar … ve … vekilinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanıkların hüküm fıkralarından “ceza verilmesine yer olmadığına” kısımlarının çıkartılarak, yerine “5271 sayılı CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.