YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6706
KARAR NO : 2021/2404
KARAR TARİHİ : 18.05.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; dosyadaki mevcut delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı kolluk araştırması yaptırılması ve ilgili icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu açık veya kapalı icra dosyalarının araştırılarak borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulmasından ve dosya kapsamından vergi mükellefi olduğu anlaşılan sanık hakkında Vergi Tekniği Raporu düzenlettirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık müdafiinin temyiz dilekçesine ekli 28/01/20115 tarih – 540 sayılı… Prof. Dr. … Ruh ve Sinir Hastalıkları E.A. Hastanesi Başhekimliğince verilen sağlık kurulu raporu dikkate alınarak, sanığın atılı suç yönünden ve atılı suçun suç tarihi itibariyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamamasına veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli ölçüde azalmasına neden olacak şekilde akıl hastası bulunup bulunmadığının TCK’nın 32/1-2 ve CMK’nın 74. maddelerine uygun şekilde alınacak rapor ile tespit edilmesinden sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
a)Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK’nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
b)Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında en son senet tarihi olan “30/05/2013” yerine
“2012” olarak gösterilmesi suretiyle CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.