Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/9259 E. 2021/5405 K. 17.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9259
KARAR NO : 2021/5405
KARAR TARİHİ : 17.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A-Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:
5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,
B-Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesi:
1-Dosyada fotokopisi bulunan suça konu sahte nüfus cüzdanının 24.07.2001 tarihinde kayıp nedeni ile … Nüfus Müdürlüğünce verildiği belirtildiğinin anlaşılması karşısında;
a-… Nüfus Müdürlüğüne sorularak, nüfus cüzdanı kütüğüne eklenmiş bir fotoğraf olup olmadığı, bu fotoğrafın sanığa ait olup olmadığı hususları araştırılıp,

b-Müşteki …’a 24.07.2001 tarihinde … Nüfus Müdürlüğünden kayıp nedeni ile nüfus cüzdanı alıp almadığının sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a-Sahte nüfus cüzdanının kullanımının süregelen sahtecilik suçu olup, her kullanım nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmeyerek ve hangi tarihlerde ve hangi belgelerin oluşumunda kullanılıp TCK’nin 43. maddesi koşullarının ne şekilde gerçekleştiği açıklanmadan, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması isabetsizliği;
b-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.