YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/12026
KARAR NO : 2021/11612
KARAR TARİHİ : 16.06.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.06.2018 gün, 2016/240 Esas ve 2018/364 sayılı kararı ile nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanık … ve müdafiiinin, sanık … ve vasisinin CMK’nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 20.09.2018 gün, 2018/2093 Esas ve 2018/1444 Karar sayılı “Esastan red” kararına karşı, sanık … müdafii, sanık … ve vasisi tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, Dairemizin 19.06.2019 gün, 2019/760 Esas ve 2019/3545 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu; bozma kararı üzerine Karşıyaka 1.Ağır Ceza Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 22.10.2020 gün, 2019/401 Esas ve 2020/302 Karar sayılı nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklar müdafiileri ve sanık … tarafından açılan temyiz davasının CMK’nın 307/3. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yapılan incelemesinde;
15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen cezalarda, kemik kırığı nedeniyle TCK’nın 87/3.maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından anılan husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, eşit tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafiilerinin ve sanık …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin eşit tahsiline ilişkin bölümün çıkartılarak, “Yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı sebebiyet verdikleri oranda tahsiline” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.