YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/727
KARAR NO : 2021/2628
KARAR TARİHİ : 23.03.2021
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
MAHKEMESİ : İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli ve 2015/80 Esas, 2017/333 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili ve (katılma yolu ile) davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nin 353/(1)-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf talebinin ise HMK’nin 352/1 maddesi gereği miktar yönünden reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacılar vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.
İstanbul 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.05.2017 tarihinde verdiği, davanın ıslah talebi ile birlikte kısmen kabulü ile 35.960,90 TL alacağın davalıdan alınıp davacılara miras payları (1/3’er) oranında verilmesine ve fazlaya ilişkin talebin reddine, dair karara karşı, davalı vekili ve (katılma yolu ile) davacılar vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nin 353/(1).b.1. maddesi gereği esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf talebinin ise, HMK’nin 352/1. maddesi gereği miktar yönünden reddine, karar verilmiş, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 2017 yılı itibarıyla 41.530,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, temyize konu ecrimisil alacağı belirsiz alacak niteliğinde olup, davacıların dava dilekçesinde dava değerini 20.000,00 TL olarak gösterdiği, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda alacak miktarını 36.936,42 TL’ye yükselttiği anlaşıldığından, gerek davacılar aleyhine hükmedilen (975,52 TL) ecrimisil miktarı gerekse yükseltilen (36.936,42 TL) alacak değeri 2017 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 41.530,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2017 yılı itibariyle miktar ve değeri 41.530,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.