YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9317
KARAR NO : 2021/10920
KARAR TARİHİ : 09.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın gerekçeli kararın tebliği sırasında kendisinin askerlik görevini yaptığı ve bu nedenle hakkındaki karardan haberinin olmadığını, bu nedenle eski hale getirme talep ettiği, 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme talebini inceleme yetkisinin Yargıtay’a ait olduğu gözetilerek, mahkemece eski hale getirme talebinin reddine ilişkin 25.01.2016 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilmekle;
Sanığın dilekçesi sonucu yazılan müzekkereye Darende Askerlik Şube Başkanlığınca verilen cevapta, sanığın 01 Mart 2013 tarihinde askere sevk edildiği ve 16 Mart 2014 tarihinde terhis edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesinde askeri şahıslara tebligat usulünün açıklandığı, bu madde uyarınca “…Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır…” hükmü karşısında sanığın mahkeme aşamasında bildirdiği adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulü gerekmekle yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1-Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile gerçekleştirmesi karşısında hakkında TCK’nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 09.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.