YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/6012
KARAR NO : 2021/3918
KARAR TARİHİ : 28.04.2021
MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Ağrı 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2014/618 Esas, 2017/45 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacılar vekili; davalı kurumun haklı bir sebebe dayanmadan taşınmazı yol olarak kullandığını bildirerek ecrimisile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, davacı ve davalı vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukık Dairesi’nce davalı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; davacı ve davalı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiştir.
Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.
Somut olayda, mahkemece verilen hükme karşı, davacı vekili ile davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuş olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince gerek hükümde gerekse gerekçede sadece davalılar vekilinin istinaf talebi hakkında karar verilmiş, davacı vekilinin isitnaf talebi incelenmemiştir. Davacı vekilinin istinaf talepleri hakkında da bir karar verilmesi gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacı vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nin 371. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, HMK’nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.