Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/16226 E. 2021/15842 K. 10.06.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16226
KARAR NO : 2021/15842
KARAR TARİHİ : 10.06.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.09.2020 tarih 2019/128807 sayilı karar düzeltme talebinde “Sanık …’ın, Tekirdağ İnfaz Kurumunda hükümlü iken 28.08.2012 tarihinde infaz kurumundan firar ettiğinin tespiti üzerine İnfaz Kurumu Müdürlüğü’nün (28.08.2012 tarihli ve aynı sayılı ihbar yazısı bulunmasına karşın İKİNCİ KEZ) 29.08.2012 tarih ve 2012/2007 sayılı yazısı ile Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan ihbara istinaden sanık hakkında 05/11/2012 tarih ve 2012/8986 sor. ve 2012/1303 id. numaralı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.11.2014 tarih ve 2014/39 E. – 2014/308 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 292/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın 25/11/2014 tarihli temyiz talebi üzerine 15.06.2017 tarih ve 2017/14332 E- 2017/7343 K. sayılı ilamı ile kararın ONANMASINA karar verildiği,
Kurum Müdürlüğüne ait 28.08.2012 tarih ve 2012/2007 sayılı (İLK) ihbar yazısına istinaden yapılan soruşturma sonucunda ise Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.09.2012 tarih ve 2012/6983 sor. ve 2012/872 id. numaralı iddianamesi ile sanık hakkında kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.09.2014 tarih ve 2014/29 E. – 2014/178 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 292/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın 01.10.2014 tarihli temyiz talebi üzerine 21.06.2017 tarih ve 2017/12677 E- 2017/7959 K. sayılı ilamı ile kararın ONANMASINA karar verildiği,dolayısıyla sanık …’ın 28.08.2012 tarihinde infaz kurumundan firar etmesi nedeniyle Kurum Müdürlüğünce 28.08.2012 ve 29.08.2012 tarihlerinde ayrı ayrı ihbar yazısı gönderilmesi üzerine iki ayrı kamu davası açıldığı ve açılan kamu davaları sonucunda iki ayrı mahkumiyet kararı verildiği, mahkumiyet kararlarının temyiz edilmesi üzerine ise iki ayrı onama kararı bulunduğu, sonuç olarak sanık hakkında aynı eylemden dolayı iki ayrı mahkumiyet kararı olduğundan Dairemizin sonraki tarihli olan, 21.06.2017 tarih ve 2017/12677 Esas- 2017/7959 sayılı hükmün ONANMASINA ilişkin ilamına karşı mükerrer dava nedeniyle ONAMA ilamı kaldırılıp, itiraza konu hususlar gözetilerek yerel mahkeme kararının BOZULMASINA karar verilmesi talep edilmiştir.
Dosya kapsamına göre, gerekçesi yerinde görülen itirazın kabulü ile Dairemizin 21.06.2017 gün ve 2017/12677 Esas- 2017/7959 ilamının KALDIRILMASINA,
Yeniden yapılan incelemede;
Sanık … hakkında 28.08.2012 tarihinde Tekirdağ Açık Ceza İnfaz Kurumundan firar etmesi nedeniyle, kurumun 29.08.2012 tarih ve 2012/2007 sayılı yazısı ile Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan ihbara istinaden sanık hakkında 05.11.2012 tarih ve 2012/8986 sor. ve 2012/1303 id. numaralı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.11.2014 tarih ve 2014/39 E. – 2014/308 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 292/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın 25/11/2014 tarihli temyiz talebi üzerine 15.06.2017 tarih ve 2017/14332 E- 2017/7343 K. sayılı ilamı ile kararın ONANMASINA karar verildiği, aynı eylem nedeniyle bu dosyada 11.09.2012 tarihinde sanık hakkında mükerrer dava açıldığı ve mahkeme tarafından mahkumiyet kararı verildiği görülmekle, davanın mükerrer açılması nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.