Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2019/5319 E. 2021/3400 K. 12.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/5319
KARAR NO : 2021/3400
KARAR TARİHİ : 12.04.2021

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Tapulu Taşınmazda Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12/03/2019 tarihli ve 2017/290 Esas, 2019/119 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nce 19/06/2019 tarihli ve 2019/612 Esas, 2019/697 Karar sayılı kararı istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, davalı vekili tarafından bu karara ilişkin temyiz yoluna başvurulması üzerine dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili; vekil edeninin maliki olduğu 9 parsel sayılı taşınmazın herhangi bir hakka dayanmaksızın işgal ettiğini belirterek davalının haksız müdahalesinin men’ine karar verilmesini dava ve talep etmiş
Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; davanın kabulü ile 385 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki davalının haksız müdahelesinin önlenmesine karar verilmesi üzerine, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuş, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi’nce istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava; tapulu taşınmaza el atmanın önlenmesi talebine ilişkindir.
1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Mahkemece dava konusu 385 parsele davalının müdahalesinin önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmiş olup, 385 parsel tapuda tarla vasfında kayıtlı bulunmaktadır. Bilirkişi heyeti 29.12.2017 tarihli raporunda, taşınmazın zemin değerini 49.523,70 TL, krokide (a) ile gösterilen yapı değerini 9.504,00 TL, krokide (b) ile gösterilen yapı değerini 14.850,00 TL, zirai muhtesat ağaç değeri 2.430,00 TL olmak üzere toplam 76.307,70 TL olarak belirlediği anlaşılmaktadır. Dava elatmanın önlenmesi davası olduğundan dava konusu taşınmazın zemin değeri dava değeri olarak belirlenerek bu bedel üzerinden harç ve vekalet ücreti hesaplaması yapılması gerekmektedir. Mahkemece harç ve vekalet ücreti hesabı yapılırken kabul edilen zemin değeri haricinde kal talebi olmamasına rağmen yapı değerleri ve zirai muhtesat değerleri toplamının esas alınmış olup bu hesaplama doğru görülmemiştir. O halde Mahkemece taşınmazın zemin değeri gözetilerek bilirkişilerce belirlenmiş el atılan 1.650,79 m2 lik alanın zemin değeri olan 49.523,70 TL esas alınarak bu değer üzerinden harç ve vekalet ücreti hesabı yapılması gerekmektedir. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK’nin 370/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte yazılı nedenlerden dolayı davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının harca ilişkin 2. bendindeki “5.237,85-TL” ibaresinin yerine “3.382,96 TL” ibaresinin yazılmasına, yine bakiye kısım olan “3.928,38 TL” nin yerine “764,02 TL” ibaresinin yazılmasına, ayrıca hükmün vekalet ücretine ilişkin 5. bendindeki “8.784,55TL” nin yerine “5.797,60 TL” ibaresinin yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK’nin 370/2 maddesi gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalı vekilinin temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte yazılı nedenlerle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın temyiz edene iadesine, 12.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.