YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10949
KARAR NO : 2020/14714
KARAR TARİHİ : 27.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralamaya azmettirme eylemi nedeniyle kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde :
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
2) Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş aralığında bulunduğu, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılması, sosyal inceleme yaptırılmaması halinde ise bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle 18 yaşından büyük olması ve yaşı nedeniyle eksiklikliğin telafisinin imkansız bulunduğu anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
5275 sayılı CGTİHK’nin 106/4-11. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün suça sürüklenen çocuk hakkında verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin paragrafından ”taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının bir defa da alınmasına ve ödenmeyen adli para cezasının TCK.nin 50/6 maddesine istinaden hapse kamuya yararlı işte çalıştırılma seçeneğine çevrilebileceğinin ihtaratına” ibaresinin çıkartılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı CGTİHK’nin 106/4. maddesi yollaması ile aynı maddenin 11. fıkrası dikkate alınarak 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’a göre tahsil edilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.