YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12422
KARAR NO : 2020/17778
KARAR TARİHİ : 01.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Müşteki sanık … hakkında müşteki sanık …’e yönelik tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyizinin mümkün bulunmadığı, müşteki sanığın itirazı üzerine, mercii Ordu Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.06.2016 tarih ve 2016/686 değişik iş sayılı kararıyla itiraz incelenerek reddedildiğinden, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Müşteki sanık … hakkında müşteki sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a)Müşteki sanığın adli sicil kaydına göre dosyaya konu suçun işlenmesinden önce kesinleşen her hangi bir mahkumiyet hükmü veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmamasına rağmen müşteki sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nin 231. ve 5237 sayılı TCK’nin 51. maddelerinin uygulanmamaları gerekçesinin dosya kapsamına uygun olmayan başka bir olaya ilişkin olduğu anlaşıldığından, olaya uygun şekilde objektif ve subjektif koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği ayrı ayrı değerlendirilip sonucuna göre müşteki sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme hükümlerinin veya seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Müşteki sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi hiç uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden müşteki sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, müşteki sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.