Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/17226 E. 2020/12469 K. 19.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17226
KARAR NO : 2020/12469
KARAR TARİHİ : 19.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan … vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin … Belediyesinde 15.04.1997 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak belediyenin farklı alt işverenlerle yapmış olduğu sözleşmeler neticesinde müvekkilinin taşeronlarda çalışmaya devam ettiğini, yapılan sözleşmenin belirli süreli gibi görünsede, sözleşmelerin defalarca zircirleme olarak yenilendiğini, belirsiz süreli hale geldiğini, son olarak diğer davalının yanında çalıştığını , ancak 30.09.2014 tarihinde müvekkilinin iş akdinin haksız bir şekilde sona erdirildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 15.04.1997 ile 30.09.2014 tarih aralığında belirsiz süreli,tam zamanlı ve sürekli iş aktine dayalı olarak en son bürüt 1.871,10 TL aylık ücret karşılığı aralarında asıl işveren olan davalı kurumun sonuncusu davalı şirketler olan alt işverenleri yanında çalıştığı, davacının genel tatil ve fazla çalışmaları tanık beyanları ile belirlendiğinden hesaplamada %30 hakkaniyet indirimi uygulanmıştır.
Davalılar iş aktinin tazminatı gerektirmeyecek şekilde sonlandığını, davacıya yıllık izinlerinin kullandırıldığını ve haklarının ödendiğini kanıtlayamadığı, 30/09/2014 tarihli işten ayrılış bildirgesinde gösterilen ayrılış kodu (05) nedeniyle davacı lehine ayrıca ihbar tazminatı takdir edildiği, alınan rapor oluşa uygun ve denetime elverişli olduğundan itibar edilmiş, yapılan ödemeler mahsup edilmiştir. HMK 107. maddeye uygun olarak yürütülen yargılama sonucunda hüküm kurulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalılardan … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı …’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait izin alacağı bulunup bulunmadığı ihtilaflıdır. Somut uyuşmazlıkta, davalıya ait işyerinde 17 yıl çalışması bulunan davacının 17 yıl 316 gün üzerinden yıllık izin ücreti hesaplanmıştır. Davacının çalışma süresi boyunca hiç ücretli izin kullanmaması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan Hakim’in davayı aydınlatma görevi kapsamında HMK’nun 31. maddesi uyarınca davacı asıl duruşmaya bizzat celbedilerek kendisine çalışma süresi boyunca hiç yıllık izin kullanıp kullanmadığı, kullanmış ise kaç gün izin kullandığı konusunda beyanı alınarak sonuca gidilmelidir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.