YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3116
KARAR NO : 2020/4382
KARAR TARİHİ : 14.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

I-Sanık … hakkındaki karara yönelik katılan … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın incelenmeksizin İADESİ,
II-Sanık …’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanık müdafii ile katılan … vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
1-Sanık …’ın savunmalarında suça konu çeki …’e kendisinin vermediğini savunması, 04.04.2014 tarihli kriminal raporda, çekin ön yüzündeki tanzim yazı ve rakamları ile arka yüzündeki birinci ciranta yazısının sanık …’ın eli ürünü olmadığının tespit edilmesi, çekin ön yüzünde atılı bulunan keşideci imzası ile çekin arka yüzündeki ciranta imzasının da sanık …’ın elinden çıktığını gösterir nitelikte ve yeterlikte uygun grafolojik bulgular tespit edilemediğinin anlaşılması, suça konu çekte sanık adına bir ciro da bulunmaması karşısında; sanığın üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğine ilişkin olarak dosya kapsamında cezalandırmaya yeterli her türlü şüpheden uzak somut ve kesin bir delil bulunmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, yasaya aykırı,
2-Kabule göre de;
a)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b)Sanığın mahkûmiyetine karar verildiği halde, kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu avukatlık ücretine hükmolunmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.