YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2667
KARAR NO : 2020/4894
KARAR TARİHİ : 10.11.2020

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29.12.2017 tarih ve 2015/351 E. – 2017/1012 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 20.12.2018 tarih ve 2018/418 E. – 2018/1657 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
6100 Sayılı Kanunun (HMK) 362/1,a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, aynı kanunun Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.
Temyize konu edilen miktarın davacı tarafından ıslah dilekçesi ile ıslah edilen ve bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak hükmedilen miktar olan 42.000,00 TL olması nedeniyle, 20.12.2018 tarihli karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 10.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.