YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3863
KARAR NO : 2020/11601
KARAR TARİHİ : 23.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında …’e yönelik kasten yaralama eylemi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, sanığın temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2)Sanık hakkında …’e yönelik kasten yaralama eylemi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
3)Sanık hakkında …’e yönelik kasten yaralama eylemi hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK’nin 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının ”suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre” adli para cezası ve seçenek yaptırımlara çevrilebileceğinin düzenlenmiş olması karşısında, bu hususlar irdelenip sanık hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “11 ay 7 gün hapis” cezası verildiği halde “hapis cezasının miktarı ve niteliği nazara alınarak şartları gerçekleşmediğinden” şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 23.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.