YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2922
KARAR NO : 2020/5156
KARAR TARİHİ : 29.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Özel belgede sahtecilik, Kabahatler Kanununa aykırılık
HÜKÜM : Mahkumiyet, idari para cezası

A- Kabahatler Kanununa aykırılıktan verilen idari para cezasına yönelik temyiz talebinin incelenmesi:
İdari para cezası verilmesine ilişkin kararların, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
B- “Resmi belgede sahtecilik” ve “Özel belgede sahtecilik” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesi:
1-Sanığın, katılan … adına düzenlenmiş nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırmak suretiyle oluşturduğu sahte nüfus cüzdanını kullanarak katılan … ile kira sözleşmesi yapmaktan, ibaret eylemlerinin bütün halinde TCK’nın 204/1, 43 maddelerinde yazılı zincirleme şekilde işlenmiş sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden, eylemin iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü ile hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde, bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği anlaşılmakla; sanığın sabıka kaydında yer alan en ağır cezayı içeren ve 5237 TCK’nin 142/1-b maddesi uyarınca verilen Denizli 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 18.10.2011 tarihli 2011/356 Esas, 2011/480 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ile yetinilmesi gerekirken bu ilamın yanında Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/168 Esas, Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/7 Esas ilamlarının da tekerrüre esas alınarak infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı
b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.