YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/10216
KARAR NO : 2020/16261
KARAR TARİHİ : 11.11.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Sanık …’ün mahkumiyet hükmünü temyizi üzerine yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 31.10.2012 tarihli, 2011/777 Esas ve 2012/1819 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 325 ve 5271 sayılı CMK’nun 306. maddelerinde düzenlendiği, bu suretle hükmü temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı, ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyiz etmeyen sanık yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek; Yüksekova 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/322 Esas ve 2013/236 Karar sayılı ilamı ile verilen mahkumiyet hükmünü temyiz etmeyen ancak Dairemizin 29.12.2015 tarihli, 2014/5431 Esas ve 2015/23959 Karar sayılı ilamı ile diğer sanıklar …, … ve … hakkındaki bozmadan CMUK’nun 325. maddesi uyarınca yararlandırılan sanık … hakkında, Mahkemenin Dairemizin bozma kararına uyarak verdiği 21.03.2017 tarihli hükmü sanığın yetkisi bulunmadığından, CMUK’nun 317. maddesi gereğince temyiz isteğinin REDDİNE,
2. Sanıklar …, … ve …’nun temyiz taleplerine yönelik yapılan incelemede ise;
Sanıkların eyleminin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4926 sayılı Yasanın 3/a maddesi yollamasıyla 4/a-2 ve 5/son maddeleri kapsamında toplu kaçakçılık suçunu oluşturacağı, buna göre 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince eylemin 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, suçun 17/05/2006 tarihinde işlendiği, suç tarihinden itibaren toplam dava zamanaşımının temyiz inceleme gününde tamamlanmış bulunduğu anlaşılmış, sanıklar …, … ve …’nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler ve CMK’nun 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, kaçak olduğu anlaşılan dava konusu sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı TCK.nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, suçta kullanılan 3 adet atın sahibine İADESİNE, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.