YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22733
KARAR NO : 2020/14944
KARAR TARİHİ : 28.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde, sanık hakkında tayin olunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6-7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) 5237 sayılı TCK’nin 87/3. maddesindeki, kasten yaralamanın vücutta kemik kırılmasına veya çıkığına neden olması halinde, TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezanın, kırık veya çıkığın hayat fonksiyonlarındaki etkisine göre yarısına kadar artırılacağına dair düzenleme karşısında, katılanlardaki kırıkların hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1) derece olarak belirlendiği halde, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2019 tarih, 2017/3-308 Esas ve 2019/61 sayılı Kararına ve TCK’nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak, sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre belirlenen cezalarda (1/4) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,
2) Sanığın savunması ile uyumlu tanık …’nun anlatımları uyarınca, sanığın mesul müdürü olarak çalıştığı işletmede, katılanların müşteri olarak bulunan tanık Leyla ve arkadaşına yönelik uygunsuz davranışları üzerine, sanık ile katılanlar arasında yaşanan tartışma akabinde, sanığın katılanları yumrukla vurmak suretiyle kasten yaraladığı olayda; olayın gerçekleştiği işletmede mesul müdürü olarak çalışan sanığın, işletmenin ve müşterilerin huzur ve sükununu korumakla yükümlü olduğu gözetildiğinde, haksız tahrik hükümlerini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağı hususunun karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.