Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/24336 E. 2020/11403 K. 12.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24336
KARAR NO : 2020/11403
KARAR TARİHİ : 12.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı-karşı davalı vekili, davacının 23.11.2007-07.03.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş aktini fazla çalışmalarının karşılığının ödenmemesi nedeniyle haklı gerekçe ile feshettiğini, ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı-karşı davacı vekili; davacının sağlık sorunları nedeniyle istifa ettiğini beyan etmesine rağmen bunun gerçek olmadığını, davacının yapmış olduğu feshin haklı olmadığını, belirtmiş olduğu sağlık sebebinin ciddi ve çalışmasına engel bir neden olmadığını, davacının bu nedenle kıdem tazmatı talebinin haklı olmadığını, talep edebileceği fazla mesai ve genel tatil alacaklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiş, aynı dilekçede karşı dava dilekçesi ile davacının yasal bildirim süresine uymaması nedeniyle ihbar tazminatı ödemek zorunda olduğunu savunarak davanın reddini, karşı davanın ise kabulunü talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla çalışma tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan fazla çalışma ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, dosya içinde ait bir kısmı imzalı ve fazla mesai tahakkuku içeren bordrolar bulunduğu görülmüştür. Davacı işçinin imzası bulunan ve fazla mesai tahakkuku bulunan ayların yukarıdaki ilke kararında da değinildiği gibi fazla mesai hesabında dışlanması gerektiğinin ve fazla mesai tahakkuku bulunan imzasız bordrolar yönünden tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında bordroda yer alan fazla çalışma ödeme tutarının hesaplanan fazla mesai ücretinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.
3- Fazla mesai ücreti hesabında dikkat edilmesi gereken hususların, çalışılmadığı halde ödenmesi gereken günler dışında kalan ve çalışma karşılığı olarak ayrıca tahakkuk yapılan ulusal bayram genel tatil ücreti hesabında da dikkate alınması gerektiğinin düşünülmemesi de ayrıca bozma nedenidir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.