Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/2225 E. 2020/5045 K. 16.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2225
KARAR NO : 2020/5045
KARAR TARİHİ : 16.11.2020

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/07/2018 gün ve 2018/174 – 2018/606 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/02/2020 gün ve 2019/1039 – 2020/1386 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların istenildiğinde geri verileceği ve yüksek faiz vaadiyle BK, SPK ve TTK’ya aykırı şekilde usulsüz paralar topladığını, şirket yetkilileri hakkında ceza davaları açıldığını, davacının 20.020 DM (10.236,05 Euro) karşılığı 21.013,52 TL’yi davalı tarafa verdiğini, parasını istemesine rağmen geri ödenmediğini ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisi kurulmadığının tespitine, 20.020 DM (10.236,05 Euro) karşılığı 21.013,52 TL’nin en yüksek ticari faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davalılardan Yimpaş İhtiyaç A.Ş. yönünden husumetten red kararının kesinleşmiş olması sebebiyle bu konuda tekrardan hüküm tesisine yer olmadığına, davalılar Yimpaş Gıda A. Ş. ve … yönünden davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespitine, yapılan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 20.020,00 DM (10.236,06 Euro) karşılığı 20.052,44 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılar Yimpaş Gıda A.Ş. ve …’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalılar vekili ile katılma yoluyla davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 113,30 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 16.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.