YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18457
KARAR NO : 2020/13517
KARAR TARİHİ : 14.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığı, beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Suça sürüklenen çocuk … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında katılan …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın aşamalarda suçlamayı inkar etmesi, tanıkların olay hakkında bilgi ve görgülerinin bulunmaması, katılan hakkında düzenlenen adli raporda darp ve cebir izinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi nedeniyle sanığın atılı suçtan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince beraati yerine, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve CMK’nin 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkındaki hükümde yer alan “yapılan yargılama sonucunda katılan sanığın kendisine yönelik gerçekleşen saldırıyı o anki hal ve koşullara göre ve saldırı ile orantılı biçimde defetmek amacıyla hareket ettiği kanısına varıldığından, katılan sanığa TCK’nun 25/1 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına ve CMK 223/2-d maddesi uyarınca BERAATİNE,” şeklindeki ibarenin çıkartılması, yerine “sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil elde edilememesi ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/2-e maddesi uyarınca BERAATİNE,” şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.