YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11977
KARAR NO : 2020/17770
KARAR TARİHİ : 01.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı Kararında belirtildiği üzere, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No: 29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,
2) Oluşa, tarafların aşamalardaki iddia ve savunmalarına, tanık anlatımlarına, katılanın yaralanmasının niteliğine ve tüm dosya kapsamına göre; sanık … ile sanık …’ın aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı yaraladıklarının anlaşıldığı olayda, sanık …’ın silahtan sayılan sopa ile katılanı yaraladığı, sanık …’in ise silahtan sayılan bir cisim kullanmayarak beden yoluyla üzerine atılı suçu işlediği; sanık … ve sanık …’ın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında iştirak halinde eylemlerini gerçekleştirdiği ve 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi gereğince sanık …’in de 5237 sayılı TCK’nin 86/1-3-e,87/1-d-son maddeleri gereğince sorumlu tutularak, silahla kırığa ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabul ve uygulamaya göre;
3)Sanık …’in aşamalarda istikrarlı biçimde katılan … ile karşılıklı küfürleştiklerine dair savunmaları, katılanın yargılamada kızgınlıkla küfretmiş olabilirim, küfretmemiş de olabilirim şeklindeki beyanları karşısında, aynı fikir ve eylem birliği içerisinde katılana yönelik kasten yaralama eyleminde bulunan sanıklar Ömer ve Batmaz lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanık …’in kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 01.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.