YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14750
KARAR NO : 2020/18773
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İlk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak ;
Sanık hakkında hüküm kurulurken, TCK’nin 86/1 ve 86/3-e. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden, TCK’nin 87/3. maddesi gereğince (1/24) oranında artırım yapıldığında “1 yıl 6 ay 22 gün” hapis cezası yerine “1 yıl 7 ay 8 gün” hapis cezası bulunması, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 29. maddesine göre (1/2) oranında indirim yapıldığında “9 ay 11 gün” hapis cezası yerine “9 ay 18 gün” hapis cezası bulunması, bu ceza miktarı üzerinden TCK’nin 62. maddesine göre (1/6) oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın “7 ay 24 gün” hapis cezası yerine “8 ay” hapis cezası olarak hatalı hesaplanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince TCK’nin 87/3. maddesinin uygulandığı paragraftaki “1 yıl 7 ay 8 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak, yerine “1 yıl 6 ay 22 gün” ibaresinin eklenmesi, TCK’nin 29. maddesinin uygulandığı paragraftaki “9 ay 18 gün” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “9 ay 11 gün” ibaresinin eklenmesi, TCK’nin 62. maddesinin uygulandığı paragraftaki “8 ay” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “7 ay 24 gün” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.