YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19851
KARAR NO : 2020/18519
KARAR TARİHİ : 15.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan … ile … vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalılara ait bulunan bağ evinde 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arası bekçilik yaptığını, sigortasının asgari ücret üzerinden davalı şirket üzerinden yatırıldığını, üç aylık ücretinin ödenmediğini, kış aylarında saat 15:00-07:00 arası, yaz aylarında 19:00-07:00 arası çalıştığını, hafta sonu ve genel tatillerde de çalışmasının devam ettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, davacının … Otomotiv Nak. Tic. A.Ş adlı işyerinde çalıştığını, kendisine husumet yöneltilemeyeceğini, davanın belirsiz alacak davası şeklinde açılmaması gerektiğini, davacı ile arasında herhangi bir iş akdinin olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalılar vekili, davacının gerçek işvereninin … olduğunu, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, ödenmemiş herhangi bir ücret alacağının olmadığını, davacının fazla çalışma iddiasının hayatın olağan akışına uygun olmadığını, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının da gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı iş yerinde 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arasında çalıştığı, haklı olmayan nedenle iş akdinin sonlandırıldığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti isteklerinin kabulüne karar verilmiştir.
İşçinin fazla çalışma ve tatil ücreti alacaklarından indirim yapılması konusunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır. Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Bu indirim, dosyadaki delillerin durumu ve niteliğine göre yapılması gerekli uygun bir indirimdir. Ancak fazla çalışma ile tatil çalışmasının tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline, işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ile tatil ücreti miktarına göre takdir edilmelidir.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda 17/03/2012-11/03/2014 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için tanık beyanlarına dayalı olarak fazla çalışma ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı hesaplanmış olup, Mahkemece herhangi bir indirim yapılmaksızın söz konusu alacaklara hükmedilmiştir. Yargıtayın son yıllardaki içtihatları dikkate alındığında tanık anlatımlarına dayalı olarak yapılan hesaplamalarda davacının işyerinde yaptığı işin niteliğine, çalışma süresine ve hesaplanan fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti miktarına göre hesaplanan tutarlar üzerinden uygun bir indirim yapılarak sonuca gidilmesi gerekmektedir. Bu husus gözetilmeden karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.