Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/14286 E. 2020/17015 K. 23.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14286
KARAR NO : 2020/17015
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25/04/2017 tarihli ve 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen TCK’nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2) Suça sürüklenen çocuk ve mağdurun olayın başlangıcını ve gelişimini farklı anlattıkları, olay hakkında bilgi ve görgüsü bulunduğu anlaşılan ve soruşturma aşamasında ifadesi alınan …’un tanık sıfatıyla dinlenip, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilip, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda (¼) uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması geretiğinin gözetilmemesi,
3) Suça sürüklenen çocuğun 14/04/2016 tarihli celsede lehe olan hükümlerin uygulanmasını istediği, 5237 sayılı TCK’nin 51/1. fıkrası 2. bendi gereğince ertelemenin üst sınırının küçüklerde 3 yıl olduğu ve suça sürüklenen çocuğun ertelemeye engel sabıkasının bulunmadığı dikkate alınarak, TCK’nin 51/1. maddesinde öngörülen diğer şartların da denetime imkan verecek şekilde tartışılarak erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, ” suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının süresi itibariyle yasal imkansızlık” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33.

maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.