YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/23537
KARAR NO : 2020/17041
KARAR TARİHİ : 23.11.2020
Kasten basit yaralama suçundan sanık …’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2014 tarihli ve 2014/56 Esas, 2014/488 Karar sayılı kararının 25.02.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 25.11.2018 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 29/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2020 tarihli ve 2019/582 Esas, 2020/179 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 15.10.2020 tarihli ve 2020/12290 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/92247 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.
Mezkur ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin küfür etmesi üzerine kavgaya dahil olmasını takiben vurmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, müştekinin 23.04.2012 tarihli kolluktaki beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ifade etmesi ve basit yaralama suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5237 sayılı Kanun’un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddeleri gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamına göre; mağdurun olaya dair ayrıntılı beyanının alındığı kolluk ifadesinde sanık …’in kendisine bıçak çekerek kürekle yaraladığını bildirmesine, mahkemece kürekle vuranın birlikte kavgaya karışan diğer sanık Mehmet Güneş olduğunun kabul edilmesine göre delillerin yanlış takdir edilerek sanık … hakkında kasten basit yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de; sanığın silahla yaralama suçundan cezalandırılmasının gerekmesi ve kasten silahla yaralama suçunun şikayete tabi suçlardan olmaması nedeniyle sanık hakkında şikayetin bulunmaması nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi mümkün görülmemiştir.
Açıklanan bu nedenlerle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görülmeyerek kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.