YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2155
KARAR NO : 2020/8412
KARAR TARİHİ : 30.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit, yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, katılan …’a yönelik tehdit ve hakaret suçunu uzlaşmaya tabi olmayan yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanığın katılan …’ı bıçakla yaraladıktan sonra olayın devamı sırasında katılanın tekrar yaraladığının iddia ve kabul edilmesi karşısında, sanığın kastını yinelemeden yaralama eylemini sürdürdüğü dikkate alınarak TCK’nın 86/2. maddesinin bir kez uygulanması gerektiği gözetilmeden, anılan maddesinin iki kez uygulanması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-TCK’nın 58. maddesi uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ile tekerrüre esas alınan ilamlardan birinin TCK’nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, sonucuna göre, en ağır cezayı içeren mahkumiyetin tekerrüre esas alınması zorunluluğu,
3- Sanığın katılan …’a yönelik tehdit, yaralama ve hakaret suçları, katılan …’a yönelik tehdit, hakaret ve mala zarar verme suçları açısından ise;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş, sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu ve üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve yaralama suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık hakkında tehdit ve hakaret suçları yönünden zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.