YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11369
KARAR NO : 2020/15372
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
T
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Tekerrüre esas alınan ilam kararda belirtilmemiş ise de, tekerrürün infaza yönelik olması ve CGK’nin 12.02.2013 tarih, 2012/13-14 Esas ve 2013/53 sayılı kararı gereğince bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün olduğundan ve kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Tekerrüre esas alınan ilam kararda belirtilmemiş ise de, tekerrürün infaza yönelik olması ve CGK’nin 12.02.2013 tarih, 2012/13-14 Esas ve 2013/53 sayılı kararı gereğince bu hususun infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

a) Mağdur …’nın duruşmada şikayetinden vazgeçtiğini bildirmiş olması karşısında, hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nin 73/6. maddesi gereğince sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulduktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunması,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.