YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/10390
KARAR NO : 2020/16844
KARAR TARİHİ : 19.11.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 14/04/2016 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 15/04/2016 ve 26/04/2016 tarih, 2015/433 Esas, 2016/181 Karar sayılı ek kararları kaldırılarak ve karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığa usule uygun olarak herhangi bir tebligat yapılmayan sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanığın yaralama eylemini üst soyu olan abisine karşı silah vasfındaki bıçak ile gerçekleştirdiği kabul edildiği halde, TCK’nin 61. maddesine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından,
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden,
3) Sanık hakkında tehdit suçundan dolayı hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi ve CGK’nin 28.01.2018 tarih 2017/12-463 Esas ve 2018/20 sayılı kararı gereğince infaz aşamasında resen gözetileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 19.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.