YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/1665
KARAR NO : 2020/3626
KARAR TARİHİ : 16.11.2020
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacı vekili, müvekkilinin alacağını tahsil için başlatılan ilamsız icra takibinde takip yolunun değiştirilerek iflas yolu ile takibe geçildiğini, davalı tarafından ödeme yapılmayarak takibin kesinleşttiği gerekçesiyle davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
İlk derece mahkemesince, davacı tarafın talebi üzerine gönderilen iflas ödeme emrinde takip tutarının değiştirildiği, işlemiş faize ilişkin alacağın iflas ödeme emrinde alacak kalemlerine eklendiği, yeni bir takip konusu olabilecek alacakların eklenmesi ile oluşturulan ödeme emrinin gönderilmesi suretiyle takip yolunun değiştirilmesi mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, İcra ve İflas Kanununun 43.maddesinde gösterilen usulle takip yolunun değiştirilmesinin takibin aynı olmasına bağlı olduğu, somut olayda ise davacı tarafın talebi üzerine gönderilen iflas ödeme emrinde tutarın değiştirildiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliği ile karar verildi