YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2942
KARAR NO : 2020/10355
KARAR TARİHİ : 10.09.2020
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı yasaya muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Karar tarihinde …Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın sorgusunda duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, son duruşmada hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı davranılması,
2)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas – 2017/247 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-e, 87/1-a maddeleri gereğince belirlenen ve 5 yılın altında olan 2 yıl 12 ay hapis cezasının TCK’nin 87/1-son maddesi uyarınca 5 yıla yükseltilmesi ve devamında TCK’nin indirim maddeleri uygulanarak sonuç cezanın tespiti gerekirken, TCK’nin 87/1-son maddesi uygulanmayarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,
4)Mağdur …’in organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve ağır (5.) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hal ihlal ederek kasten yaralama eylemini gerçekleştiren sanığın TCK’nin 3. maddesine belirtilen cezada orantılılık ilkesine ve TCK’nin 61. maddesine belirtilen ölçütlere göre, TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle belirlenerek en ağır cezayı gerektiren sonuç nedeniyle sanığın TCK’nin 87/1-a-son maddesi uyarınca cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği halde, sanığın TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca temel cezasının alt sınırdan tayini ile TCK’nin 86/3-e ve 87/1-a-son maddeleri uyarınca verilen cezasının, ayrıca kemik kırığı nedeniyle TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini,
5)Kasten yaralama suçu yönünden; Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
6)28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, sanıklar hakkındaki hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezalarının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 10.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.