Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2013/35649 E. 2013/39100 K. 11.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/35649
KARAR NO : 2013/39100
KARAR TARİHİ : 11.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanık hakkında verilen 28.02.2013 tarihli karara ilişkin yapılan incelemede;
Sanık hakkında verilen Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08.06.2012 gün ve 2011/557-2012/368 sayılı kararının katılan vekiline 22.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği ve kararın 27.06.2012 tarihinde katılan vekilince temyiz edildiği, ancak dosya Yargıtay’a gönderilmeden Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.01.2013 tarihinde iade edildiği, mahkamece de dosya yeniden ele alınarak 28.02.2013 tarihli karar verildiği ve ilk kararın temyiz incelemesi devam ederken verilen ikinci kararının yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin 28.02.2013 tarihli karara yönelik yaptığı 08.04.2013 tarihli temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
B- Sanık hakkında verilen 08.06.2012 tarihli karara ilişkin yapılan incelemede;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 11.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.