YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/13607
KARAR NO : 2013/9396
KARAR TARİHİ : 19.09.2013

KARAR

Irza geçme, zorla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından sanık …’ın, zorla kaçırıp alıkoyma ve fuhuş için başkasına kadın tedarik etme suçlarından ise …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’ın nitelikli cinsel saldırı suçu ve diğer atılı suçlardan sanık …’ın ise üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.12.2007 gün ve 2005/175 Esas, 2007/425 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı ve zorla kaçırıp alıkoyma, sanık … hakkında zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerin incelemesinde;
Mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alınarak, sanık … hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan bu maddenin uygulama dışı bırakılması karşı temyiz bulunmadığından, ayrıca mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneği dosya kapsamına uygun olduğundan, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar hakkında fuhuş için başkalarına kadın tedarik etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Sanıklara isnat olunan fuhuş için başkalarına kadın tedarik etme suçunun 765 sayılı TCK.nın 436/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 30.03.2005 ile inceleme günü
./..
-2-
arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.