YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1892
KARAR NO : 2012/4582
KARAR TARİHİ : 29.02.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Mala zarar verme suçunun suç tarihi itibari ile takibi şikayete tabi suçlardan olması ve müştekinin şikayetçi olmadığını beyan etmesi nedeniyle tebliğnamedeki mala zarar verme sucundan uzlaşma hususunun değerlendirilip, sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğine dair, bu hususa ilişkin bozma isteyen görüşe katınılmayarak yapılan incelemede,
1-İnfaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, 5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun öğelerinin farklı olduğu, müştekinin evine geceleyin girilerek hırsızlık yapılması şeklindeki sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/1-4. maddesine uyan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğu halde, bu suçla ilgili bir uygulama yapılmadan yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK’nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3- Sanığın hırsızlık suçunu işledikten sonra çaldığı fotoğraf makinesini verdiğini beyan ettiği, basit bir araştırma ile ulaşılan sanığın kardeşinin de fotoğraf makinesini polise teslim etmesi ile fotoğraf makinesinin müştekiye iade edildiğinin anlaşılması karşısında, kısmi iade konusu fotoğraf makinesi nedeniyle sanığın elde ettiği bir gelirin olmaması nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulamasına rızası olup olmadığının müştekiye sorulup, sonucuna göre sanık hakkında uygulama yapılması gerekmesi,
4- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası gözetilmeden, 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haktan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü … müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, 29.02.20112 gününde oybirliğiyle karar verildi.