Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/26339 E. 2013/40408 K. 19.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26339
KARAR NO : 2013/40408
KARAR TARİHİ : 19.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık … hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıkların diğer bir hırsızlık suçu ile yüklenen suçtan gözaltında kaldıklarının anlaşılmasına karşın bu sürenin TCK’nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilip verilmemesi ve sanık … hakkındaki 2010/242 sayılı tutuklama müzekkerisinin 05.11.2010-11.11.2010 tarihlerinde infaz edildiğine dair 11.11.2010 tarihli Ankara 2 nolu cezaevi infaz kurumu cevabi yazısı karşısında yüklenen suçtan tutuklu olarak bulunduğu mahsup süresinin tayini ile ilgili karar verilmesi hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulanmamış ise de infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan ,sanığın diğer bir hırsızlık suçu ile yüklenen suçtan gözaltında kaldığınğn anlaşılmasına karşın bu sürenin TCK’nın 63. maddesi gereğince ceza mahkumiyetinden mahsubuna karar verilip verilmemesi hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Ankara 12.AsliyeCeza Mahkemesi’nce, 01.05.2007 tarihli 2006/765 esas ve 2007/454 karar sayılı ilamıyla hükmedilen 100 TL adli para cezası kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında bahsi geçen ilamın tekerrüre esas alınarak TCK’nın 58/6-7 maddesiyle uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘58. maddenin uygulanmasına’’ ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.