Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2021/5771 E. 2021/10587 K. 24.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5771
KARAR NO : 2021/10587
KARAR TARİHİ : 24.11.2021

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı/alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. ve 2. maddesi ile 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na, 01/01/2020 tarihinden itibaren de yetmiş iki bin yetmiş Türk Lirası’na, 01/01/2021 tarihinden itibaren de yetmiş sekiz bin altı yüz otuz Türk Lirası’na çıkarılmıştır.
Somut olayda, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.04.2021 tarihli ek karar ile miktar ve değeri 78.630,00 TL yi aşmayan hükümler aleyhine temyiz yoluna başvurulamayacağı ve asıl kararın kesin olduğu gerekçesiyle alacaklının temyiz talebinin reddine karar verildi ise de Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre uyuşmazlık konusu değer 250.000,00 TL olup, anılan değerin yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçtiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti mevcut olduğu görülmekle ek kararın oybirliği ile kaldırılmasına karar verilerek, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2021 tarih ve 2020/555 E. – 2021/482 K. sayılı asıl kararına karşı yine alacaklı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması nedeniyle kararın incelemesine geçildi:
Alacaklı tarafından (1) adet çek alacağına dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun imza ve borca itirazlarını ileri sürerek ödeme emri ve takibin iptalini talep ettiği, ilk derece mahkemesince, şikayetin kabulü ile takibin iptali ile aleyhe kötü niyet tazminatına karar verildiği, alacaklı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararında kısa kararın 27/09/2019 tarihinde tarafların yüzlerine karşı verildiği, istinaf yoluna tefhimden itibaren 10 günlük yasal sürede başvurulması gerekirken, yasal 10 günlük süreden sonra davalı vekilinin 20/11/2019, davacı vekilinin de 08/12/2019 tarihinde gerekçeli istinaf dilekçesi vermek suretiyle istinaf yoluna başvurduğu gerekçesiyle, istinaf kanun yoluna başvurma taleplerinin süre yönünden reddi ile İİK’nın 363-365/1-3. maddeleri gereğince kesin olarak karar verilmesine ve tarafların
istinaf başvurularının ayrı ayrı usulden reddine hükmedildiği, karara karşı alacaklı tarafından temyiz kanun yoluna başvurulduğu görülmektedir.
02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 363/1. maddesine göre, istinaf yoluna başvuru süresi, ilk derece mahkemesi kararının tefhim veya tebliğinden itibaren on gündür.
Somut olayda; 27.09.2019 tarihinde tefhim edilen 27.09.2019 tarih ve 30.10.2019 yazım tarihli ilk derece mahkeme kararına karşı alacaklı tarafından 27.09.2019 havale tarihli olarak süre tutum dilekçesinin sunulduğu, gerekçeli kararın alacaklı vekiline 17.11.2019 tarihinde tebliğ edildiği, ayrıntılı istinaf dilekçesinin alacaklı tarafından 20.11.2019 havale tarihli olarak ibraz edildiği, dolayısı ile alacaklı tarafından yasal süre içerisinde süre tutum ile ayrıntılı istinaf dilekçesi sunulduğu anlaşılmıştır.
O halde, Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklı tarafından süre tutum dilekçesi ile ayrıntılı istinaf dilekçesinin süresinde ibraz edildiği dikkate alınarak, alacaklının istinaf isteminin incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ : Alacaklının temyiz isteminin kısmen kabulü ile, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nin 03.03.2021 tarihli, 2020/555 E. – 2021/482 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alacaklının sair itirazlarının incelenmesine şu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 24/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.