Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2013/26914 E. 2013/29462 K. 23.10.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/26914
KARAR NO : 2013/29462
KARAR TARİHİ : 23.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Diğer sanıklar … ve … ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek mağdurun evinden ziynet eşyası ile bir kısım eşya hırsızlayan sanık …’ın, aynı gün dosya dışı bir hırsızlık olayına ilişkin olarak yakalandığında üzerinde bulunan ve mağdurun evinden hırsızlanan ziynet eşyalarının bir bölümünü teşkil eden- ziynet eşyalarını Mersin İlinde yerde bulduğunu belirtmesi, yer gösterme yapmak suretiyle rızai iadede bulunmasının söz konusu olmaması ve diğer sanıkların kullandığı otomobilin plaka bilgisini kolluk görevlilerine bildirmiş olmasının da bahse konu otomobilin yakalanmasını müteakip yapılan aramada ele geçen bir kısım suça konu eşyanın iadesi amacına yönelik olduğunun kabulüne olanak bulunmaması karşısında; tebliğnamede yer alan bozma istemli düşünce benimsenmemiştir.
I-Sanıklar … ve … haklarında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden sanıklardan …’ın dışarıda gözcülük yaptığı sırada, diğer sanıkların mağdurun evine kapı kilidini kırmak suretiyle girerek eşya hırsızladıkları olayda; sanık …’ın eylemsel katkısı yönünden hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının asli faili olduğu gözetilmeden, “yardım eden” olarak kabulü ile cezalarından 5237 sayılı TCK’nın 39. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar … ve …’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmelerde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK’nın 58/7 ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108/2. maddeleri uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı gerektiren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması yerine daha az ceza içeren birden fazla hükümlülüğün tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olacak şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ”Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/629-588 sayılı ilamı ile mala zarar verme suçundan verilen 3 yıl hapis cezası dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, 5320 sayılı Yasa’nın 8. maddesi aracılığıyla halen yürürlükte bulunan CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek, 5275 sayılı Yasa’nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/160-2012/205 sayılı ilamında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.